Nieuws
Groenewoud in Drôme
Een week lang trok Groenewoud eropuit naar het prachtige Franse departement Drôme. Met achttien fietsfanaten, een schitterend huis, uitdagende cols en een gezonde dosis competitie beloofde het een mooie fietsvakantie te worden. En dat werd het! Van koninginnenritten en Ventoux-debuten tot lekke banden, dodemanscols en de Elon Muskrat die gek op Starlink-kabels is.
Reisdag – Een vliegende start
Voor sommigen begon de vakantie al als een ware duurproef. Eric en Henk deden maar liefst twintig uur over de reis, inclusief een extra lus van 100 kilometer dankzij een iets minder handige navigatiekeuze. Zo waren de eerste hoogtemeters op papier misschien nog niet gemaakt, maar de trainingsuren zaten er alvast op.
Een aantal mensen uit de groep was de avond van tevoren vertrokken om op de eerste dag al een mooie tocht te maken. Dat was niet voor niets, want het weer was prachtig. Helaas begaven bij Martin de spaken van zijn wiel het, waardoor de wandelroutes konden worden uitgestippeld.
Andere fanatiekelingen konden nauwelijks wachten. Binnen vijftien minuten na aankomst zaten de eerste alweer op de fiets voor een verkenningsrondje. De rest van de groep arriveerde in het prachtige landschap van de Drôme, waar we hartelijk werden ontvangen door gastvrouw Anne. Het huis bleek van alle gemakken voorzien en vormde de perfecte uitvalsbasis voor een week vol fietsplezier.
Dag 1 – Drôme Vlucht!
De eerste fietsdag begon met twee groepen, samen goed voor zestien man sterk. Al snel bleek dat niet iedereen hetzelfde klimtempo of dezelfde plannen had, waardoor de groep zich uiteindelijk opsplitste in drie kleinere pelotons.
De dag begon regenachtig, maar gelukkig klaarde het weer op. We maakten kennis met de prachtige omgeving en werden getrakteerd op een route die zo uit de Efteling leek te komen: de Drôme-vlucht! Ook de passage door de Gorges de la Méouge was een feestje. Met marktjes, tentjes, muziek, kunst en schitterende uitzichten was het een klim waarbij je bijna vergat dat je benen ondertussen flink aan het werk waren.
’s Avonds werd een nieuwe activiteit geïntroduceerd: Exploding Kittens. Iedereen mocht meedoen, behalve Peter. Waarom precies? Dat laten we voor de volgende editie nog even in het midden.
Dag 2 – Party op de Perty
Dave had de route zorgvuldig uitgestippeld en zelfs de borden gemarkeerd. Aan de voorbereiding zou het dus niet liggen! De Col de Perty en Col de Saint-Jean stonden op het programma, door sommigen al snel omgedoopt tot de Col de Party. De snelle groep, aangevoerd door Tamara en haar snelheidsstrijders, maakte er helemaal een feestje van. Met kerstmuziek en snoepjes werd de klim nét wat feestelijker, al wist Roel niet hoe snel hij moest lossen toen hij de eerste twee zinnen van de muziek hoorde.
Niet iedereen koos voor twee wielen: Martin en Menno maakten een mooie wandeling, terwijl Wouter en Margje een prachtige toeristische route reden. Eelco besloot ondertussen dat een soloritje ook zo zijn charme heeft.
De route richting Bergiès was schitterend, maar het onvoorspelbare weer gooide roet in het eten. Veiligheid voor alles, dus werd de rit ingekort. Gelukkig bleef er genoeg moois over om van te genieten!
Dag 3 – Regen, kaas en een Elon Muskusrat
Na twee dagen fietsen besloot het Franse weer dat het tijd was voor een rustdag. De regen viel met bakken uit de lucht, dus werd het programma aangepast. Al betekende rust natuurlijk niet dat iedereen stilzat.
Martin, Peter, Menno, Tamara en Jelle gingen opzoek in Sisteron naar een Wiel voor Martin. Waar Henk, Dave en Madelon genoten van de prachtige Citadel in Sisteron, zijn Tamara en jelle op kaas jacht gegaan in Sisteron. Tamara en Jelle verzorgden een heerlijk kaasplankje, de hottub werd schoongemaakt en vervolgens uitgebreid getest. De fanatiekelingen die zelfs op een rustdag hun energie kwijt moesten, trokken de hardloopschoenen aan.
En toen viel plotseling de wifi uit. De boosdoener? De beruchte Elon Muskusrat, een speciale muis met een opmerkelijke voorliefde voor starlink wifi-kabels. Gelukkig was daar Eric, die de verbinding wist te herstellen en zich daarmee direct tot held van Anne kroonde. Zonder wifi geen routeplanning en geen weersvoorspellingen. Een crisis van formaat, dus.
Dag 4 – Martin terug op de fiets!
Tamara en haar snelheidsstrijders waren na een rustdag weer helemaal fit voor een tocht met eindelijk een beetje zon! De eer van Groenewoud moest natuurlijk wel hooggehouden worden. Tamara heeft daar zeker voor gezorgd door de benodigde QOM’s uit het gebied te bemachtigen. De snelheidsstrijders hebben hierbij geholpen met de lead-outs!
Een bijzonder moment: Martin maakte eindelijk zijn rentree op de fiets! Dat was reden genoeg voor een enthousiaste groep om samen richting Sault te vertrekken. Het vooruitzicht op een gezamenlijke tocht en taart maakte de motivatie alleen maar groter.
Martin hield ondertussen voet bij stuk: hij zou dit jaar absoluut niet de Mont Ventoux op gaan. Dat hij deze mededeling ongeveer zeventien keer voor de zekerheid moest herhalen, maakte de zaak natuurlijk alleen maar geloofwaardiger. Dat zijn wiel nog in Sault opgehaald moest worden, was vast puur toeval.
De groep genoot van een heerlijke route, totdat de wind zich ermee ging bemoeien. Na een klein rondje met elkaar bleek het weer toch minder uitnodigend dan gehoopt. Er waren drie gelukkigen die met in het busjes vanuit Sault mee kon terwijl de rest van de groep nog een beetje wind tegen moest trotseren op de dodemanscol.
Al met al was het een erg gezellige tocht! Niet iedereen liet zich daardoor uit het veld slaan: Henk en Eelco gingen samen op pad voor hun eigen tocht.
Dag 5 – Koninginnenritten en Ventoux-verrassingen
Als er één dag was waarop Groenewoud liet zien waarvoor het gekomen was, dan was het deze.
Voor Tamara en haar strijders stond de koninginnenrit op het programma. De avond ervoor was er al uitgebreid vergaderd over het tactische plan om de eer van Groenewoud hoog achter te laten in de Drôme. De lead-outtrein moest op volle toeren draaien om de felbegeerde QOM’tjes in de omgeving binnen te halen. Met prachtige bekers als resultaat kon de missie meer dan geslaagd worden genoemd. De concurrentie was gewaarschuwd!
Tegelijkertijd stond voor Margje, Dave en Menno een heel ander avontuur op het programma: hun debuut op de Mont Ventoux. Misschien waren zij vooraf niet de meest uitgesproken enthousiastelingen over deze berg, maar juist zij stonden met z’n drieën als eersten boven! Een prachtige prestatie en het bewijs dat je soms gewoon moet beginnen met klimmen voordat je weet wat je kunt.
Peter had ondertussen al 4 dagen zijn handen vol (of juist suizende oren) aan Madelon en Mariëlle, al kreeg hij gelukkig ondersteuning van Wouter en Henk. Het kletstempo lag zo hoog dat er dubbellek werd gereden op één steen. Daarna besloot Wouter dat hij trek had en werd de sprinttrein naar de Boulangerie ingezet. De bevoorrading bestond uit het razendsnel inhaleren van pizzapunten en taartjes, want uitgebreid tafelen stond niet in het trainingsschema.
Na zeventig kilometer troffen ze dan ook eindelijk Eelco. Die had het er ondertussen een stuk rustiger van genomen: een heerlijke burger en een IPA stonden al op zijn palmares. Na nog eens twintig kilometer had hij wel weer genoeg van de druktemakers van het peloton. Daarin was hij niet de enige, want Henk en Peter vonden het ook mooi geweest. Zo druppelden we rustig één voor één binnen.
Dag 6 – Wandelen en nagenieten
Na alle kilometers, hoogtemeters, cols en avonturen was het tijd om de benen op een andere manier te gebruiken, althans voor sommigen!
Tamara en haar strijders hadden al eerder deze zomer taart in Sault gegeten en die was zo lekker dat er toch echt nog één laatste tocht naar de bakker gereden moest worden. Het weer was die dag zo onvoorspelbaar dat zelfs Piet Paulusma ernaast zat. In de ochtend was er kans op een buitje maar dat werd de hele ochtend regen waardoor er in de bakker gestreden werd voor een plek voor de kachel om op te warmen. De taartjes waren het gelukkig waard maar voor een laatste uitrijritje werd het pittiger dan gedacht! Eenmaal terug werd voor de laatste keer de lead-outtrein ingezet om de Col d’Arau Nord (de achtertuin Col van de reis) te bemachtigen en het zal nog jaren duren voor iemand Tamara kan overtreffen dus Groenewoud kan met opgeheven hoofd kijken naar de stempel die is achter gelaten. Daarnaast was Roger fanatiek bezig voor de week competitie in het weekklassement en is het pas een echte rit vanaf de 100 km dat hij bij terugkomst nog even bij de andere groep aansloot om de laatste kilometers vol te fietsen! Roger mag dan misschien de oudste zijn van de snelheidsstrijders maar is straks bovenaan geëindigd met het weekklassement voor de kilometer strijd.
Omdat het regende in de ochtend startte de rest van de groep rustig op en was er door Jelle een wandelroute uitgestippeld door de Gorges de la Méouge waar we op zondag door heen zijn gefietst met muziek en kunst. Echter zou het droog blijven maar werd dit een zeike natte Hollandse wandeling met betere uitzichten. Gelukkig zat de sfeer er goed in en hebben we genoten van de omgeving. Henk, Eelco en Eric hebben het er nog van genomen om koffie te drinken in Sisteron terwijl Menno, Peter en Martin voor een prachtige wandeling zijn gegaan waar de hele week al over werd gesproken.
Een mooie gelegenheid om de omgeving nog eens rustig te bekijken, de verhalen van de afgelopen dagen uit te wisselen en bij te komen van alle inspanningen.
Een week om op terug te kijken
Wat begon met een reisdag vol navigatieproblemen, groeide uit tot een onvergetelijke week in de Drôme. Er werden persoonlijke grenzen verlegd, nieuwe cols overwonnen, QOM’tjes veroverd. En of je nu voor het koffierondje ging of 180 kilometer reed of de Mont Ventoux bedwong: iedereen genoot van zijn week! Is het vakantie met de fiets of fietsvakantie?
Met dank aan Peter en Martin voor de organisatie! Anne voor de gastvrijheid en Eric voor het wifi-reddingswerk en natuurlijk alle Groenewouders voor de sportiviteit en gezelligheid.
Eén ding is zeker: de Drôme heeft ons nog lang niet voor het laatst gezien. En Martin? Die gaat natuurlijk écht niet de Mont Ventoux op. Echt niet.
À la prochaine, Groenewoud! 🚴♂️
